[sıfat]

[eskimiş]

• Öğrenmiş, haber almış, bilgi edinmiş

Ata Sözleri ve Deyimler

• muttali olmak

[sıfat]

[eskimiş]

• Tekdüze

[isim]

• Tutturmak işi

  Annem pek yorgun bir saatinde değilse bu tutturmalarıma sabır gösterirdi. - Adalet Ağaoğlu

[sıfat]

• İnatçı, takıntılı

[-e]

[-i]

• Tutmasını sağlamak

[nesnesiz]

• Bir işe başlayıp sürdürmek, bir şeyi yapmakta olmak

  Urumeli Hisarı'na oturmuşum / Oturmuş da bir türkü tutturmuşum - Orhan Veli Kanık

[nesnesiz]

• Aklına koyup direnmek, ısrar etmek

  Sakal diye tutturmuş, başka laf dinlemiyor. - Memduh Şevket Esendal

[-e]

[-i]

• Çivi, toplu iğne, çengelli iğne vb. ile iliştirmek, bağlamak

[nesnesiz]

• Hedefe vardırmak, değdirmek, isabet ettirmek

  Taşı fırlattı ama tutturamadı. - Halikarnas Balıkçısı

[-i]

• Takip etmek

  Geldiği yolu tutturup gene tek başına mahalle kahvesinin kapısı önüne kadar geldi. - Memduh Şevket Esendal

[sıfat]

[eskimiş]

• Bitişik, yan yana olan

[zarf]

• Aralık vermeden, aralıksız, durmadan, biteviye

  Yalnız birçok nefer yırtık, fersude eşyayı muttasıl at, eşek, öküz arabalarına yükletiyorlardı. - Ahmet Hikmet Müftüoğlu

[isim]

• Okutturmak işi

[isim]

• Unutturmak işi

[isim]

• Bir şeyin bağlanıp tutturulduğu nesne

[isim]

• Yutturmak işi

[-e]

[-i]

• Okutma işini yaptırmak

[-e]

[-i]

• Unutmasına yol açmak veya unutmasını sağlamak

  Azrail ala canını, unuttura her sanını / Kara toprağa tenini kararlar bir eyyam gelir - Yunus Emre

[-e]

[-i]

• Yutma (I) işini yaptırmak veya yutmasını sağlamak

[-i]

• Kandırmak, aldatmak

  Çölde karıncalar tosbağaları taşır, bunlar nedir ki diye bir yalan uyduruyor, oğluna yutturuyordu. - Refik Halit Karay

[isim]

• Tutturma işi

[isim]

• Tutturuk olma durumu

  Onun bu tutturukluğunu ve inadını en iyi anlayan Morris'ti. - Murathan Mungan