[isim]

[halk ağzında]

• Giysi

  Hemen belli olsun diye beyaz urbalar giyindi. - Nezihe Araz

[isim]

• Az çok kömürleşmiş bitkilerden oluşan yakıt

[isim]

[eskimiş]

• Çöl Arapları

  Büyük harpte Osmanlı hazinesinin büyük bir kısmını çöl ve Urban yemiştir. - Falih Rıfkı Atay

[isim]

[din bilgisi]

• Dinin buyruğunu veya bir adağı yerine getirmek için kesilen hayvan

  Yarım okka et, onun elinde bir kurban kadar bereketli. - Yusuf Ziya Ortaç

[ünlem]

[halk ağzında]

• İçtenliği belirten bir seslenme sözü

  Kurban! Nerede kaldın?

[mecaz]

• Bir ülkü uğrunda feda edilen veya kendini feda eden kimse

  Hava kurbanları.

[mecaz]

• Bir kazada veya felakette ölen kimse

  Vardar, her sene Üsküp'ten beş on kurban alan bir nehirdi. - Yahya Kemal Beyatlı

[mecaz]

• Maddi ve manevi bakımdan felakete sürüklenmiş, insani değerlerini yitirmek zorunda kalmış veya bırakılmış kimse

  Benim gibi nice kızlar beyaz kadın ticaretinin kurbanı olmuşlardır. - Aka Gündüz

Ata Sözleri ve Deyimler

• kurban etmek
• kurban gitmek
• kurbanı olmak
• kurban kesmek
• kurban olayım!
• kurban olmak
• kurban vermek

[sıfat]

• Havayı veya havaya katılmış bir karışımı, düzenli ve amaca uygun olarak üfleyen

  Turbo fırın. Turbo jet.

[sıfat]

• Giysili

  Yeşil urbalı, yeniçeri kılıklı bir alay herif de karşıdan gelmişler. - Ercüment Ekrem Talu

[isim]

• Göl ve bataklıklarda yetişen bitkilerin, özellikle sfagnumun çürümesi ve kömürleşmesiyle oluşan turba yatağı

[sıfat]

• Kurban edilmek için ayrılmış, kurban edilmeye uygun

Ata Sözleri ve Deyimler

• kurbanlık koyun gibi

[isim]

• Doğup yaşanılmış olan yerden uzak yer, gurbetlik

  Ben gurbette değilim / Gurbet benim içimde - Kemalettin Kamu

Ata Sözleri ve Deyimler

• gurbet çekmek
• gurbete (veya gurbet ele) düşmek
• gurbete çıkmak

[isim]

• Şehircilik

[isim]

[halk ağzında]

• Gurbet

[isim]

[hayvan bilimi]

• Kurbağalardan, yumurta ile üreyen, yavruları gelişimlerini durgun sularda tamamladıktan sonra kuyruğu ve solungacı körelerek karada yaşayabilen, sıçrayarak yürüyen ve suda iyi yüzen küçük hayvan

[isim]

• Gurbete çıkan, geçimini gurbette kazanan kimse

[isim]

[hayvan bilimi]

• Omurgalı hayvanlardan, amfibyumlar sınıfına giren bir takım, kuyruksuzlar

[isim]

• Gurbetçi olma durumu

  Ohoo, Kemah nere, İstanbul nere? Çalışmaya çıktınız öyle ya, gurbetçilik! - Attila İlhan