[isim]

• Kerpiç, saman veya ağaçtan yapılmış küçük, basit, ilkel ev

  Aliş tozu dumana katarak kulübeye seğirtirken o da arkadaşlarının birini aramaya çıktı. - Halikarnas Balıkçısı

• Bir yeri beklemekle görevli kimsenin içinde bulunduğu küçük barınak

  Nöbetçi kulübesi.

• Hayvanlar için yapılmış barınak

  Köpek kulübesi.

[mecaz]

• Alçak gönüllülük göstermek amacıyla `ev` anlamında kullanılan bir söz

[isim]

• Görüşme, konuşma, okuma, spor yapma vb. amaçlarla yalnız üye olanların toplandıkları yer

  İkisi de şehrin satranç kulübü üyelerindendir. - Sait Faik Abasıyanık

• Spor kulübü

  Geceleri kapalı olan kulübün salonu aydınlanmıştı. - Ömer Seyfettin

• Kişilerin, toplulukların oluşturduğu grup

• Milletlerin oluşturduğu grup

• Herkese açık müzikli, içkili eğlence yeri

[isim]

• Güçlü bir kimsenin yasaya veya vicdana aykırı olarak başkasını uğrattığı kötü durum, kıygı, eziyet, cefa

  Nöbetçinin siyah süngüsü zorbalığın ve zulmün bir timsali gibi gözlerimin önünden geçiyordu. - Hüseyin Cahit Yalçın

Ata Sözleri ve Deyimler

• zulüm görmek

[isim]

• Kulüp işleten kimse

[isim]

• Kulüpçünün yaptığı iş