[sıfat]

• Boyutları normalden küçük

  Ufak ev.

• Yaşça daha küçük olan

  Bir sabah ufak, sarışın, ela gözlü bir kız karşıma geldi. - Necip Fazıl Kısakürek

• Makam, derece bakımından geri olan

  Ufak bir memuriyet de olsa olurdu. - Orhan Kemal

• Kısa bir süre

  Ufak bir istirahatten sonra oyuncular birinci muvaffakiyetin tesiri ile ikinci bir raksa başladılar. - Ahmet Hikmet Müftüoğlu

[mecaz]

• Önemsiz, çok az

  Ufak bir ameliyatla yüzük kesilip alındı. - Reşat Nuri Güntekin

Ata Sözleri ve Deyimler

• ufak at da civcivler yesin

[isim]

• Rufailik tarikatından olan kimse

Ata Sözleri ve Deyimler

• Rufailere karışmak
• Rufailer karışır

[isim]

• Nuh Peygamber zamanında yağan ve bütün dünyayı su altında bırakan şiddetli yağmur

[mecaz]

• Şiddetli yağmur

[mecaz]

• Çok yoğun veya şiddetli şey

  Bu heyecan tufanı içinde hiçbir muayyen şekli göremiyordu. - Ömer Seyfettin

[sıfat]

• Biraz ufak

  Kara ve pos bıyıklar bu kuru ve ufarak yüzü karanlıklar içinde bırakıyordu. - Peyami Safa

[isim]

• Ufalmak durumu

[isim]

[eskimiş]

[hukuk]

• Ön alım

[isim]

• Ahmet Rifai'nin kurduğu Sünni bir tarikat

[isim]

• Ufaltmak işi

[nesnesiz]

• Büyükken daha ufak duruma gelmek, küçülmek

  Ne söyleyeceğimi şaşırmış, bir sandalyenin ucunda gittikçe ufalarak oturdum. - Yusuf Ziya Ortaç

• Büzülmek, küçülmek

  Bu sözleri söylerken mebusun gözleri süzülerek ufalıyordu. - Peyami Safa

[mecaz]

• Küçülmek, değersiz duruma gelmek

[isim]

• Ufalamak işi

[isim]

• Ufak olma durumu

• Küçük çocuk

  Her seferinde ufaklıklardan en büyüğü açardı telefonu. - Elif Şafak

• Bozuk para

[ünlem]

• Çocuklar için kullanılan bir seslenme sözü

[şaka yollu]

• Bit

[-i]

• Büyük olan bir şeyi daha küçük duruma getirmek, küçültmek

[isim]

• Ufalanmak işi

[-i]

• Kırarak, ovarak veya ezerek ufak parçalara ayırmak

  Bahçenin çevresi lavanta çiçekleriyle çevrili. Eğildim, kopardım bir tutam ve avucumda iyice ufaladım. - Nazım Hikmet

[argo]

• Hırpalamak

[sıfat]

• Oldukça ufak, ufarak