[isim]

• Taşa veya duvara delik açmak için kullanılan uzun, ağır ve bir ucu sivri demir

[halk ağzında]

• Taş kaldırmakta kullanılan uzun demir çubuk veya basit, ağaçtan kaldıraç

  Taşı tekrar yerine koymazsak balta ve küskü ile onu kaldırır, aşağı yuvarlarız. - Refik Halit Karay

[isim]

• Ağırlıkları tartmaya yarayan alet, kantar

[fizik]

• İki kolu sıra ile kalkıp inebilen, ortasından veya uçlarından birine az çok yakın değişmez bir noktaya dayanan kaldıraç

[sıfat]

• Küsmüş olan, gücenik, dargın, muğber

  Benim küskün talihimin bana verdiği ızdırap yeter. - Etem İzzet Benice

[isim]

[bitki bilimi]

• Küstüm otu

[halk ağzında]

• Gelişmemiş, küçük kalmış

[isim]

[bitki bilimi]

• Çit sarmaşığıgillerden, ince uzun ipliksi saplarıyla, asma, baklagiller ve bazı meyve ağaçlarına sarılarak onları sömüren, klorofilsiz, asalak bir bitki, şeytansaçı, bağboğan (Cuscuta)

[isim]

[halk ağzında]

• Topraktan veya madenden yapılmış çorba tası, çukur çanak

• Romen rakamları dizisinde 1000 sayısını gösteren işaret

[sıfat]

[eskimiş]

• Üstü kapalı

  Babama yazdığın mektupta eskülabi bir cümle ile geçiştirmişsin. Demek iş yok. - Sabahattin Eyuboğlu

[isim]

[tıp]

• Diz eklemlerinde kemik arasındaki kıkırdak yapıda oluşan yaralanma

[isim]

[dil bilgisi]

• Küçük harf

[isim]

• İstanbul iline bağlı ilçelerden biri

[sıfat]

• Çok sarhoş

[zarf]

[mecaz]

• Çok sarhoş bir biçimde, çok sarhoş olarak

  Sarhoşlar gibi meçhul bir istikamete doğru küskütük ilerliyorsun. - Peyami Safa

[isim]

[tıp]

• 343 menisküs

[isim]

• Bir ucundan bazı şeylere süs olarak takılan, diğer ucu serbest saçak biçimindeki iplik demeti

  Kuyruğunu kocaman bir püskül gibi sallıyordu. - Ömer Seyfettin

[isim]

• Küskün olma durumu, küsü

  Azarlanmış bir çocuk küskünlüğü ile denize baktı. - Ömer Seyfettin

[isim]

[tarih]

• Yüksek aşamadaki yeniçeri subaylarının giydikleri, yarısı arkaya sarkan uzun bir sarık