[isim]

[bitki bilimi]

• Gülgillerden, çiçekleri beyaz, Türkiye'nin her yerinde yetişen bir ağaç (Pirus communis)

[bitki bilimi]

• Bu ağacın tatlı ve sulu, yumuşak, ufak çekirdekli meyvesi

  Tavanda hevenk hevenk üzümler, elmalar, armutlar, ayvalar sarkıyordu. - Sait Faik Abasıyanık

[sıfat]

[argo]

• Çok bön, çok aptal

Ata Sözleri ve Deyimler

• armudun iyisini (dağda) ayılar yer
• armudun önü, kirazın sonu
• armudun sapı var, üzümün (veya kirazın) çöpü var demek
• armudu soy ye, elmayı say ye
• armut dalının dibine düşer
• armut gibi
• armut piş ağzıma düş!

[isim]

• Yalova iline bağlı ilçelerden biri

[sıfat]

[eskimiş]

• Armut biçiminde olan

  Çenesine doğru sivrilen armudi bir yüzün, ince bir burnu, hâlâ beyaz ve düzgün dişleri vardı. - Halide Edip Adıvar

[isim]

[halk ağzında]

• Çocuk emziği

• Tülbent içine lokum, şeker konularak küçük çocuklara verilen emzik biçiminde nesne

[isim]

[denizcilik]

• Gemilerde güverte ve borda kaplama tahtalarının yan yana gelmeleri sonucu aralarında oluşturdukları çizgi

[sıfat]

• Armudu andıran, armuda benzeyen, armut gibi, armudumsu

[zarf]

[eskimiş]

• Alışılagelen biçimde, her zaman olduğu gibi

  Gece saat dokuz. Bermutat, köşk pırıl pırıl. - Nazım Hikmet

[isim]

• Dizlere kadar inen dar ve kısa pantolon

[isim]

[eskimiş]

• Nazarlık olarak takılan armut biçimindeki altın

[sıfat]

• Yerleşik, yerleşmiş, güçlenmiş, stabil

  Oturmuş bir kurum.

[isim]

• Birçok bitki eklenerek özel koku verilmiş, tatlı, bir tür beyaz şarap

[isim]

• Giysi, çanta vb. yerlerde kullanılan, karşılıklı dişler ve bunların üzerinde yürüyen kapatıcıdan oluşan düzenek, cırcır, carcur

[sıfat]

• Armutsu

[isim]

[eskimiş]

• Başyazar

[isim]

• Benimsenmiş, yerleşmiş olma durumu

  Kontrbas öğretmeni Rıza'nın daha bir oturmuşluğu vardır rolüne. - Haldun Taner