[isim]

• Kuş kanatlarının çıkardığı ses

• Bir yerden kaçıp gitme düşüncesini anlatan bir söz

  Dörtyol ağzında pır!

[isim]

[bitki bilimi]

• Kışın yapraklarını dökmeyen bir tür meşe çalısı (Quercus ilex)

[isim]

• Doğan, atmaca vb. yırtıcı kuşları yakalamada çağırtkan olarak kullanılan, avcılarca bir kafes içinde av yerine bırakılan kuş

[isim]

• Değersiz şey, eşya

• Eskimiş giysi

  Aktör, o her günkü pırtısını giyip de sahneye çıkarsa, ağzıyla kuş tutsa seyirciye Demirhane Müdürü olduğunu yutturamaz. - Sait Faik Abasıyanık

[halk ağzında]

• Ufak tefek ev eşyası

[halk ağzında]

• Basma ve ketenden yatak, yorgan yüzü, giysilik kumaş

[sıfat]

• Pırtlamış, dışarı fırlamış, patlak

  Zatî Bey ellerini çırptı, pırtlak gözlü hafiye odaya girdi. - Halide Edip Adıvar

• Kabuğundan kolayca dışarı çıkabilen

  Pırtlak üzüm.

[isim]

[bitki bilimi]

• Zambakgillerden, sapından ve yapraklarından yararlanılan, çok yıllık bir kış sebzesi (Allium porrum)

[isim]

• Birçok façetası olacak biçimde yontulmuş foyasız parlak elmas

  Onlara hakiki pırlanta diye geçirilmek istenen yalancı elmaslara bir kuyumcunun baktığı gibi bakmıştı. - Halide Edip Adıvar

[sıfat]

• Üzerinde bu elmas bulunan (yüzük vb.)

  Bu yüzükle bu pırlanta küpe benim sana yadigârım olsun. Güle güle kullan! - Ahmet Rasim

Ata Sözleri ve Deyimler

• pırlanta gibi

[isim]

• Pırlamak işi

[isim]

• Yürürken çıkan ayak sesini andırır sesin adı

  Arkalarında at ayakları tapırtıları duydular. - Yaşar Kemal

[nesnesiz]

• Kuş, herhangi bir şeyden ürküp uçmak

• İnsan, bulunduğu yerden koşarak hemen uzaklaşmak

[isim]

• Pırtlamak işi

[isim]

• Hafif ve sürekli kımıldanma, kımıltı

[isim]

• Pırıldayan şeyin yansıttığı ışık

  Binbir façetalı bir elmas, her façetada ayrı bir pırıltı. - Cemil Meriç

[isim]

• Tıpırdayan bir şeyin çıkardığı sesin adı

  Ürkek ayak tıpırtıları kesilip hepsi de çıktıktan sonra Küçük Ağa belli belirsiz 'of' çekerek doğruldu. - Tarık Buğra

[isim]

• Yonga