[isim]

• Kopmak işi

[nesnesiz]

• Herhangi bir yerinden ikiye ayrılmak

  Tel koptu. İp koptu.

• Yerinden ayrılmak

  Cezvenin sapı kopmuş. Düğme koptu.

• Gövdeden ayrılmak

  Ağacın dalları fırtınada koptu. Savaşta bacağı kopmuş.

[mecaz]

• Gürültülü veya tehlikeli olaylar, birdenbire başlamak veya ortaya çıkmak

  İçeride feryatlar koptu. - Sait Faik Abasıyanık

[mecaz]

• Bütün ilişkileri kesilip büsbütün ayrılmak veya uzaklaşmak

  Daha on altısında bile değilken en yakın insanından, annesinden koparak çıkıp gitmişti evden. - Ahmet Ümit

[mecaz]

• Kurtulmak

[mecaz]

• Çok ağrımak

  Belim kopuyor.

[halk ağzında]

• Koşmak, hızla gitmek

Ata Sözleri ve Deyimler

• kopup gelmek

[isim]

• Fotoğrafçılıkta kullanılan, kimyevi bir tür banyo maddesi