[sıfat]

[halk ağzında]

• Kanaatkâr

• Tokgözlü

[isim]

• Bir şeyin doğruluğu, gerçekliği konusunda kanaat verici belge, delil, iz, argüman

  Kanıtı gazetenin ikinci sayfasındaki damızlık haberiydi. - Çetin Altan

[hukuk]

• Anlaşmazlık konusu olan şeyde, yargıcın kanılarını oluşturan şey, delil

[mantık]

• Sonurguya ulaşan bir uslamlamanın dayandığı gerçek, delil

[isim]

• Tanıtlamaya yarayan belge veya herhangi bir şey, beyyine, hüccet

[felsefe]

• Öne sürülen bir şeyin doğruluğunu göstermede izlenen düşünce süreci

[isim]

• Gördüğünü ve bildiğini anlatan, bilgi veren kimse, şahit

  Aksini söyleyen bir tanık da çıkmamıştı. - Tarık Buğra

[hukuk]

• Duruşmada bilgisine, görgüsüne başvurulan kimse, şahit

Ata Sözleri ve Deyimler

• tanık olmak

[isim]

• Çadıruşağı, şeytantersi ağacı vb. bitkilerden elde edilen bir zamk

[isim]

[tarih]

• Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri

[isim]

• İzmir iline bağlı ilçelerden biri

[isim]

[hukuk]

• Suçlu olduğu sanılarak mahkemeye sevk edilmiş kimse, maznun

  Reis, salonu boşalttı ve idam kararını da sanıkların gıyabında okudu. - Necip Fazıl Kısakürek

[isim]

• Bir kavramın niteliklerini eksiksiz olarak belirtme veya açıklama, tarif

  Ama bir yığın kadına uyabilirdi bu tanım. - Yusuf Atılgan

[isim]

• İki komşu devletin topraklarını birbirinden ayıran çizgi, hudut

• Komşu il, ilçe, köy veya kişilerin topraklarını birbirinden ayıran çizgi

• Bir şeyin yayılabileceği veya genişleyebileceği son çizgi, uç

  Bataklığın sınırı. Ormanın sınırı.

• Bir şeyin nicelik bakımından inebileceği veya çıkabileceği en alt ve en üst yer, limit

  Hele bir de birkaç sünger bulabilse artık mutluluğunun sınırı olmayacaktı. - Halikarnas Balıkçısı

[matematik]

• Değişken bir büyüklüğün istenildiği kadar yaklaşabildiği durağan büyüklük, limit

[mecaz]

• Uç, son

Ata Sözleri ve Deyimler

• sınır çekmek (veya çizmek)
• sınırlarını (veya sınırını) zorlamak

[sıfat]

[halk ağzında]

• Kırık, çıkık

• Yenilmiş, bozguna uğramış

[sıfat]

• Yanmakta olan

  Binada yanık lamba bırakmayın.

• Yanmış olan

  Yanık soğan kokulu bir buhar odayı dolduruyordu. - Reşat Enis

• Rengi koyulaşmış

  Kocaman hasır şapkalarının altında sarı saçları uçan, yanık iki genç kız. - Sait Faik Abasıyanık

• Sıkıntı veya hastalıktan iyi gelişmemiş, kavruk

  Yanık bir çocuk.

• Verimsiz, kıraç duruma gelmiş olan

[mecaz]

• Bıkkın, üzüntülü, dertli

[mecaz]

• Duygulu, dokunaklı, acılı, etkili

  Aşk söyletir en yanık türküleri / Ay buluta girdiği gecelerde - Cahit Sıtkı Tarancı

[isim]

• Yanmış yer, yanmış olan yerde kalan iz

  Halıdaki yanığı ördürmeli.

[isim]

• Herhangi bir ısıdan meydana gelen doku bozukluğu

Ata Sözleri ve Deyimler

• yanık kokmak

[isim]

• Cevap

  Türk Eli'nin uluları bu sorulara akıllıca ve gerçekçi yanıtlar bulamıyorlardı. - Nezihe Araz

[kimya]

• Canlı organizmaların tedavi veya diğer nedenlerle maruz kaldığı maddelere, durumlara karşı gösterdiği tepkime, reaksiyon

Ata Sözleri ve Deyimler

• yanıt vermek

[isim]

• Kanma işi

• Kanı, kanaat

• Aldanış, kanma

[sıfat]

• Tanıdık (kimse veya yer)

  Birdenbire samimileşiverdi, kırkyıllık tanış olup çıktı. - Tarık Buğra

Ata Sözleri ve Deyimler

• tanış çıkmak

[isim]

• Sanma işi, zannediş