[zarf]

• Ana olarak

  Onun avareliğinin ne büyük bir verimliliğe gebe olduğunu anaca sezdiğinden Sait'i hep korumuştu. - Haldun Taner

[isim]

• Sapı kısa, küçük odun baltası

  Silahsız kaldık, köylüler bize dipçik, üvendire, nacak yetiştirdi. - Aka Gündüz

[sıfat]

[halk ağzında]

• Anasına düşkün (çocuk)

[isim]

• Annelere sevgiyle yaklaşıldığını belirten bir söz

  Ama işin aslını öğrenince güldü, okşadı anacığının buruşuk yanaklarını. - Nazım Hikmet

[zarf]

• Anlamca

[isim]

• Buğday pası mantarının, tahıl bitkilerinin sap ve yapraklarında oluşturduğu pas rengindeki hastalık

[isim]

[tarih]

• Yeniçeri Ocağında padişahla ava giden, av köpeklerine ve tazılara bakan, turna taşıyan bir sınıf asker

[isim]

• Torna işi yapan kimse, torna işçisi

  Ben mis gibi tornacıyım, sanatımı bırakamam. - Sait Faik Abasıyanık

[isim]

• Ayna yapan veya satan kimse

[mecaz]

• Hileci, işine hile karıştıran kimse

[isim]

[halk ağzında]

• Dana çobanı

[isim]

• Laterna yapan, satan veya çalan kimse

[isim]

• Kuru gürültü çıkaran kimse

[sıfat]

• Çok küçük, minimini

  Teyp, son derece hassas bir kulağa sahip, minnacık bir şey. - Attila İlhan

[isim]

[eskimiş]

[din bilgisi]

• Yakarış

[edebiyat]

• Divan edebiyatında Tanrı'yı öven şiir türü veya şiirin bir bölümü

[isim]

• Anacıl olma durumu