[isim]

[eskimiş]

• Özdeyiş

[isim]

• Tırmıklanmak işi

[-i]

• Tırmalamak

• Üzerinde tırmık çekerek toprağı işlemek

[isim]

• Mıknatıslı olma özelliği, mıknatısiyet

[-i]

• Yerinden biraz oynatmak, hafifçe hareketlendirmek

[nesnesiz]

• Kımıldamak

  Maçın sonuna dek kafasına birdenbire yumruk yemiş bir çocuk şaşkınlığıyla kımıldanmadan oturdum. - Nazım Hikmet

[nesnesiz]

• Alçak sesle kendi kendine bir şeyler söylemek

  Bastonunu yanağına dayayıp bir şeyler mırıldandı. - Lâtife Tekin

• Alçak sesle şarkı söylemek

  Eve dönünce yatakta uyuyuncaya kadar hep o şarkıları mırıldanıyordu. - Osman Cemal Kaygılı

• Ancak yanındakinin duyabileceği bir biçimde konuşmak

  Mescidin önünde mırıldanarak söylediğini açık olarak tekrarladı. - Tarık Buğra

[isim]

• Damıtabilmek işi

[sıfat]

• Az veya çok bir zaman için başkasının malı olmuş, yeni olmayan, müstamel

  Kullanılmış saat.

[isim]

• Mıncıklanmak işi

[nesnesiz]

• Çeşitli sebeplerle oyun bozmak, yenilgiyi kabul etmemek, oyunbozanlık etmek, mızıkçılık etmek

[-i]

• Örseleyecek veya biçimini bozacak gibi ellemek, sıkıştırmak

  Ellerinin parmakları bir lastik top mıncıklar gibi açılıp kapanıyor. - Peyami Safa

[isim]

• Tanınmış olma durumu

[isim]

• Mıymıntı olma durumu

  Kızları ile büyük hanım, kendisini açıktan açığa mıymıntılıkla itham ettiler. - Ömer Seyfettin

[-den]

• Mızırdanmak