[isim]

[hayvan bilimi]

• Altı aylığa kadar olan at veya eşek yavrusu

Ata Sözleri ve Deyimler

• kulun atmak

[sıfat]

• Tanrı tarafından lanetlenmiş olan, lanetli

  Melun şeytan.

[isim]

• Lanetlenmiş kimse

  Kendisini Müslüman adıyla takdim eden bu kır saçlı melunu da tanıdım. - Aka Gündüz

[mecaz]

• Nefretle karşılanan, kötü

  Baykuşlar uğursuzdu ama yeterince melun değil. - Elif Şafak

[isim]

• Olunmak işi veya durumu

[nesnesiz]

• Olma işine konu olmak

  Bu ilaçla iyi olunmaz.

[isim]

[halk ağzında]

• Kısrak, eşek vb. hayvanlarda döl yatağı

[isim]

• Adres

[isim]

• Solunmak işi

[isim]

• Şiddetli omuz ve sırt ağrısı

  Nefesi kulunca, sıtmaya, havaleye, saraya, çarpıntıya birebirmiş. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

Ata Sözleri ve Deyimler

• kulunç girmek
• kulunç kırmak

[isim]

• Kulunlamak işi

[isim]

• Katolunmak durumu

[nesnesiz]

• Soluk alıp vermek, teneffüs etmek

[isim]

• Kazı veya araştırmalarla ortaya çıkarılmış olan, bazen de rast gelinerek bulunan eski çağlardan kalma eşya

• Sokakta bulunup alınan çocuk

• Herhangi bir yerde bulunup gerçekten veya hükmen sahibi bulunmayan mal

[isim]

• Bulunmak işi

[sıfat]

• Meluna yakışan, melun gibi

  O bakışta hiç de melunca bir kandırma fikri gizlenemez. - Feridun Fazıl Tülbentçi

[isim]

[biyoloji]

• Bütün canlılarda, oksijen alıp karbondioksit verme biçiminde görülen hareket, teneffüs

[bitki bilimi]

• Bitkilerde geceleri oksijen alıp karbondioksit verme, gündüzleri ise karbondioksit alıp oksijen verme biçiminde görülen hareket