[sıfat]

• Düzeyine göre yüksekte olan

  Masanın bir tarafı kalkık.

• Kabararak yerinden ayrılmış

  Kaplamanın ortası kalkık.

• Dik durumda, ucu yukarı doğru olan

  Ve eniştemiz yine kaşlarını, omuzlarını yukarıya kalkık ve başını önüne eğik tutmaya koyulurdu. - Abdülhak Şinasi Hisar

[sıfat]

• Aşağı doğru uzanmış veya uzanmış, sarkmış, sölpük, salpa, gevşek

  İri yarı, bıyıkları sarkık bir ozan elini dostça omzuna attı. - Çetin Altan

[sıfat]

• Yıkılmış olan, harap, viran

  Yıkık evlerin boş kalmış pencerelerinden arkadaki yıldızlar görülüyordu. - Hamdullah Suphi Tanrıöver

[isim]

• Kıkırdama sırasında çıkan sesin adı

[isim]

• Bir kemik veya organın yerinden çıkmış olması

  Kolunda çıkık var.

[sıfat]

• Yerinden çıkmış (kemik veya organ)

[sıfat]

• Çıkıntısı olan

  Bu adam, elli beş, altmış yaşlarında, boynu biraz yana çarpılmış, çıkık alınlı, çökük yanaklı, kara kuru bir ihtiyardı. - Reşat Nuri Güntekin

[isim]

• Kalkık olma durumu

[isim]

• İçten gülme durumu

[isim]

• Sarkık olma durumu

[isim]

[anatomi]

• Kemik kadar sert olmayan, dayanıklı, esnek, bükülgen, damarsız bağ dokusu

  Kulak kıkırdağı.

• Sığır ve danada, hayvanın göğüs boşluğunun arka tarafının alt bölümünde bulunan parça

• Kakırdak

[isim]

• Kıkırdamak işi

[isim]

• Çıkık olma durumu

[sıfat]

• Yapısında kıkırdak bulunan

[nesnesiz]

• `Kıkır kıkır` diye ses çıkararak gülmek

• Donacak kadar üşümek

• Soğuktan donmak

[argo]

• Ölmek

[isim]

• Kıkırdatmak işi

[-i]

• Kıkırdamasına sebep olmak