[isim]

• Deride, özellikle ellerde oluşan zararsız, pürtüklü küçük ur

[isim]

[halk ağzında]

• Odun yarmakta kullanılan ağaç veya demir kama

[sıfat]

• Güçlü ve yürekli, alp, kahraman, mert

  Yiğide ölüm geçine / Al beni zülfün ucuna / Sallanayım tel yerine - Karacaoğlan

[mecaz]

• Gözü pek, düşüncelerini açıkça söylemekten çekinmeyen (kimse), mert

  O yiğit adamdır, gerçeği söylemekten çekinmez.

[isim]

• Delikanlı, genç erkek

[isim]

[halk ağzında]

• Pamuk çekirdeği

• Çekirdek

[isim]

[halk ağzında]

• Omuz

[isim]

[tarih]

• Eski Türk boylarından biri

[isim]

• Yiğit olma durumu, yiğitçe davranış, erkeklik, yüreklilik, cesaret, mertlik

  Türk yiğitliği destanları, kendilerine layık olacağı kadar yazılabilmiş değildir. - Abdülhak Şinasi Hisar

Ata Sözleri ve Deyimler

• yiğitliğe leke (veya bok) sürmemek
• yiğitlik etmek
• yiğitlik sende kalsın
• yiğitlik taslamak

[sıfat]

• Çiğit karışmış olan

[isim]

[edebiyat]

• Koçaklama

[isim]

[bitki bilimi]

• Suibriğigillerden, yaprakları almaşık, sapları uzun ve sülüksü, yaprak ayası ibrik biçiminde gelişmiş olan, sıcak ülkelerde yetişen, tırmanıcı bir bitki (Nepenthes destillatoria)

[sıfat]

• Yiğit

[zarf]

• (yiği'tçe) Yiğit gibi, yiğide yaraşır bir biçimde, yüreklilikle

  Ahmet, yiğitçe ortaya atılmıştı. - Adalet Ağaoğlu

[zarf]

• Derinlemesine

[isim]

• Yiğitleşme

[nesnesiz]

• Yiğitleşmek

[isim]

[mecaz]

• Yapana hiçbir zaman huzur ve rahat yüzü göstermeyen suç

[isim]

[halk ağzında]

• İki ucuna su kabı, yoğurt tablası vb. taşınacak şeyler asılarak omza alınan ağaç, omuzluk