İçinde İcr Bulunan Kelimeler

İçinde İCR olan 9 kelime bulunuyor. İçerisinde İCR geçen kelimeler ve kelime anlamları.

Ayrıca, "İcr ile başlayan kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

10 Harfli Kelimeler

TEHİRİİCRA17

9 Harfli Kelimeler

İCRACILIK17

8 Harfli Kelimeler

İCRAATÇI15

6 Harfli Kelimeler

HİCRAN13, HİCRET13, İCRACI13, İCRAAT9

5 Harfli Kelimeler

HİCRİ12

4 Harfli Kelimeler

İCRA7

İCRA (Kelime Kökeni: Arapça icrāʾ)

[isim]

[müzik]

  • Bir müzik eserini oluşturan notaları sese çevirme

[hukuk]

  • Borçlunun alacaklıya karşı yapmak veya ödemekle yükümlü bulunduğu bir şeyi adli bir kuruluş aracılığıyla yerine getirme

    İcra yoluyla tahsile gideriz, o sonra parasını geri alır. - Burhan Felek

[hukuk]

  • Adliyenin bu işle görevli dairesi

[eskimiş]

  • Yapma, yerine getirme, bir işi yürütme

Ata Sözleri ve Deyimler

  • icra etmek
  • icraya vermek

Birleşik Kelimeler: icra kuvveti, icra vekili, tehiriicra

İCRAAT (Kelime Kökeni: Arapça icrāʾāt)

[isim]

  • Yapılan işler, çalışmalar, uygulamalar

Ata Sözleri ve Deyimler

  • icraata geçmek

HİCRİ (Kelime Kökeni: Arapça hicrī)

[sıfat]

  • Tarih başı olarak hicreti kabul eden

    Hicri 1300 yılında.

Birleşik Kelimeler: hicri takvim, hicri tarih

HİCRAN (Kelime Kökeni: Arapça hicrān)

[isim]

  • Bir yerden veya bir kimseden ayrılma, ayrılık

    Bu hicran, dudaklarına ezelî bir nakarat yapıştırmıştı. - Ömer Seyfettin

  • Ayrılığın neden olduğu onulmaz acı

    Başıma da konuyor konuyor aman martı kuşları / Gözlerimden boşalır hicran yaşları - Orhan Veli Kanık

HİCRET (Kelime Kökeni: Arapça hicret)

[isim]

  • Göç

[tarih]

[din bilgisi]

  • İslam takviminde tarih başı sayılan Hz. Muhammed'in Mekke'den Medine'ye göç etmesi

    Hicretten yüz elli yıl sonra.

Ata Sözleri ve Deyimler

  • hicret etmek

İCRACI

[isim]

  • Bir buyruğu yerine getiren kimse

    Onları kendi icracıları gibi kullanmak istemişlerdi. - Falih Rıfkı Atay

  • İcranın verdiği kararları uygulayan görevli

[müzik]

  • Bir konserde bir eseri çalan veya söyleyen kimse

İCRAATÇI

[isim]

  • Uygulayan, çalışan, yapan kimse

TEHİRİİCRA (Kelime Kökeni: Arapça teʾḫīr + icrāʾ)

[isim]

[hukuk]

  • Yürütmenin durdurulması

İCRACILIK

[isim]

  • İcracının yaptığı iş