İçinde Hük Bulunan Kelimeler

İçinde HÜK olan 17 kelime bulunuyor. İçerisinde HÜK geçen kelimeler ve kelime anlamları.

Ayrıca, "Hük ile başlayan kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

11 Harfli Kelimeler

HÜKÜMSÜZLÜK₂₈, HÜKÜMDARLIK₂₃, HÜKMOLUNMAK₂₁, HÜKÜMRANLIK₂₁

10 Harfli Kelimeler

HÜKÜMFERMA₂₆, HÜKÜMLÜLÜK₂₃, HÜKMOLUNMA₂₀

9 Harfli Kelimeler

HÜKMETMEK₁₇

8 Harfli Kelimeler

HÜKÜMSÜZ₂₃, HÜKÜMDAR₁₉, HÜKÜMRAN₁₇, HÜKMETME₁₆

7 Harfli Kelimeler

HÜKÜMLÜ₁₈, HÜKÜMET₁₆

6 Harfli Kelimeler

HÜKMEN₁₃

5 Harfli Kelimeler

HÜKÜM₁₄, HÜKMİ₁₂

HÜKMİ (Kelime Kökeni: Arapça ḥukmī)

[sıfat]

[eskimiş]

[hukuk]

Tüzel

Birleşik Kelimeler: hükmi şahsiyet

HÜKMEN (Kelime Kökeni: Arapça ḥukmen)

[zarf]

Hakem kararıyla
Pehlivan hükmen galip ilan edildi.

Verilen karara göre, karar gereği

HÜKÜM (Kelime Kökeni: Arapça ḥukm)

[isim]

Yargı
Hükmü doğru ve pek de yerinde olamazdı. - Falih Rıfkı Atay

Egemenlik, hâkimiyet

Değer, aynı veya benzer nitelik
Kocabaş Kazasker, gerçekten Sultan Mahmut'un göz bebeği hükmündeymiş. - Reşat Nuri Güntekin

Önem, geçerlilik
Bu işin ne hükmü var?

Karar

Ata Sözleri ve Deyimler

hükme varmak
hükmü geçmek (veya hüküm yürütmek)
hükmünde olmak
hükmünü icra etmek
hükmü olmamak
hükmü parasına geçmek
hüküm giymek
hüküm sürmek
hüküm vermek
hüküm yemek

Birleşik Kelimeler: hükmetmek, hükmolunmak, amir hüküm, gıyabi hüküm, peşin hüküm, kanun hükmünde kararname

HÜKMETME

[isim]

Hükmetmek işi

H

[kimya]

Hidrojen elementinin simgesi

HÜKMETMEK (Kelime Kökeni: Arapça ḥukm + Türkçe etmek)

[-e]

Egemenliği altında bulundurmak

Düşünme veya yargılama sonunda bir kanıya varmak
Gözlerimi açtığım zaman odamı loş görünce akşam olduğuna hükmettim. - Refik Halit Karay

Aklına esmek

[mecaz]

Bir kimseye veya topluluğa sözünü geçirmek
Biri bu konuda damarına basınca endazeyi şaşırıyor, kendine hükmedemiyordu. - Nezihe Araz

HÜKÜMRAN (Kelime Kökeni: Arapça ḥukm + Farsça -rān)

[sıfat]

[eskimiş]

Egemen

HÜKÜMLÜ

[sıfat]

[hukuk]

Ceza hükmü verilmiş, hüküm giymiş, mahkûm

HÜKÜMDAR (Kelime Kökeni: Arapça ḥukm + Farsça -dār)

[isim]

Padişah, kral, hakan gibi taht sahibi devlet başkanı

HÜKMOLUNMA

[isim]

Hükmolunmak durumu

HÜKMOLUNMAK (Kelime Kökeni: Arapça ḥukm + Türkçe olunmak)

[nesnesiz]

Hüküm verilmek

HÜKÜMRANLIK

[isim]

Egemenlik
Eskiden Bulgaristan Osmanlı Devleti'nin hükümranlığı altında bir prenslikti.

HÜKÜMDARLIK

[isim]

Hükümdar olma durumu

Hükümdarla yönetilen ülke
Kendiliğinden bir hükümdarlık kurmuştu. - Refik Halit Karay

HÜKÜMLÜLÜK

[isim]

Hükümlü olma durumu, mahkûmluk, mahkûmiyet

HÜKÜMSÜZ

[sıfat]

Yürürlükten çıkarılmış, yürürlükten kaldırılmış, geçersiz, hükmü kalmamış
Bu yasa hükümsüzdür.

Ata Sözleri ve Deyimler

hükümsüz kılmak