[isim]

[eskimiş]

• Engel

[sıfat]

• Hıyanet eden (kimse)

  Bu anlayışsızlığa ve bu vatan hainlerine vahvahlanır, acır gibiydiler. - Tarık Buğra

• Zarar vermekten, üzmekten veya kötülük yapmaktan hoşlanan (kimse)

  Siz galip olduğunuz için cesur ve hain görünüyorsunuz. - Aka Gündüz

• Kötü niyeti olan

[ünlem]

• Sitemli bir seslenme sözü

  Hain! Biz seninle böyle mi konuşmuştuk?

[isim]

[eskimiş]

• Çok acıklı olay

  Beni öldürmek için birisi fazla bile / Ancak onun elinden çıkar böyle haile - Faruk Nafiz Çamlıbel

[edebiyat]

• Manzum biçimde yazılmış trajedi

[sıfat]

[eskimiş]

• İşi sona erdiren, işi kesen, son, sonuncu

[isim]

• Hain olma durumu

• Haince davranış

  Yürürken kadınları göremediğini, Ramazan'ın yeni bir hainliği olduğunu düşündü. - Halide Edip Adıvar

Ata Sözleri ve Deyimler

• hainlik etmek

[isim]

• Bahailik yanlısı kimse

[sıfat]

• Bir şeyi olan, elinde bulunduran, taşıyan

  Osmanlı tabiiyetini haiz Müslim diye, yol tezkeresi doldururlardı. - Ömer Seyfettin

Ata Sözleri ve Deyimler

• haiz olmak

[sıfat]

• Kötü niyetli

  Bürokrasinin haince kazıklarından birini yemiş olduğu hâlde böyle konuşabiliyordu. - Refik Erduran

[zarf]

• (ha:i'nce) Hain bir biçimde, haincesine

  Düşüncelerini hiç paylaşmadığı hâlde onun haince öldürülmesine isyan ediyordu. - Hıfzı Topuz

[isim]

[din bilgisi]

• XIX. yüzyılda Babilik'ten doğup İran'dan başka Avrupa ve Amerika'da da yayılmış olan bir din

[isim]

• Hainleşmek işi

[nesnesiz]

• Haince davranır duruma gelmek

[isim]

[felsefe]

• Manicilik