[isim]

[halk ağzında]

• Ekilecek toprağın sulandırılması

• Nem, rutubet

[sıfat]

• Nemli (toprak)

[isim]

• Balıkesir iline bağlı ilçelerden biri

• Isparta iline bağlı ilçelerden biri

[isim]

[halk ağzında]

• Gölet

[isim]

[halk ağzında]

• Birikinti suların sulamak amacıyla genellikle bir set ardında toplandığı küçük göl, gölcük, gölek, büvet, büğet

• İçinde ham deri ıslatılan taş havuz

[isim]

• Görmek işi, rüyet

  İnsanın sözünün başkalarına ulaştığını, onlarla buluştuğunu görmesi gönendirici, güzel bir duygu. - Nezihe Meriç

[isim]

• Sevgi, istek, düşünüş, anma, hatır vb. kalpte oluşan duyguların kaynağı

  Gönüllerin birbirine kaynaştığı o günler millî bayramlarımızdan biriydi. - Orhan Seyfi Orhon

[mecaz]

• İstek, arzu

  Okumaya gönlün var mı?

Ata Sözleri ve Deyimler

• gönlü akmak
• gönlü bulanmak
• gönlü çekmek
• gönlü çelinmek
• gönlü çökmek
• gönlü düşmek
• gönlü ile oynamak
• gönlü istemek
• gönlü kalmak
• gönlü kanmak
• gönlü kaymak
• gönlü kırılmak
• gönlünde (veya gönüllerde) taht kurmak
• gönlünde kalmak
• gönlünden geçirmek (veya geçmek)
• gönlünden kopmak
• gönlüne doğmak
• gönlüne dokunmak
• gönlüne girmek
• gönlüne göre
• gönlünü çalmak
• gönlünü çelmek
• gönlünü düşürmek
• gönlünü eğlemek
• gönlünü etmek (veya yapmak)
• gönlünü hoş etmek
• gönlünü kaptırmak
• gönlünü karartmak
• gönlünün dümeni bozuk
• gönlünü pazara çıkarmak
• gönlünü serin tutmak
• gönlünü söndürmek
• gönlünü yaralamak
• gönlün yazı var, kışı var
• gönlü olmak
• gönlü olmak
• gönlü razı olmamak
• gönlü takılmak
• gönlü varmamak
• gönül (veya gönlünü) almak
• gönül (veya gönlünü) avutmak
• gönül (veya gönlünü) eğlendirmek
• gönül (veya gönlünü) yakmak
• gönül açmak
• gönül akıtmak
• gönül avlamak
• gönül bağlamak
• gönül bir sırça saraydır, kırılırsa yapılmaz
• gönül bulandırmak
• gönül çekmek
• gönülden çıkarmamak
• gönülden gönüle yol vardır
• gönülden ırak olmak
• gönül ferman dinlemez
• gönül gezdirmek
• gönül indirmek
• gönül kırmak (veya yıkmak)
• gönül kimi severse güzel odur
• gönül kocamaz
• gönül koymak
• gönüller bir olunca samanlık seyran olur
• gönül okşamak
• gönül var otluğa, gönül var bokluğa (konar)
• gönül verme evliye, eve gider unutur
• gönül vermek
• gönül yıkmak

[isim]

• Dik açıları ölçmeye ve çizmeye yarayan dik üçgen biçiminde araç

[isim]

• Gömmek işi

• Defnetme, tedfin

  Kızı artık uyuduğu yere temelli gömmeye hazırlanıyordu. - Osman Cemal Kaygılı

• Mayalı, mayasız, yağlı veya yağsız olarak yapılan bir tür kül pidesi

• Güzün veya kışın ekilen ekin

[sıfat]

• Üzerinde bulunduğu yüzeyin içine gömülmüş olan

  Gömme banyo. Gömme dolap.

[isim]

• İnsan ve memeli hayvanlarda göbek bağının düşmesinden sonra karnın ortasında bulunan çukurluk

  Düğmeleri birer birer açtı göbeğine dek. - Zeyyat Selimoğlu

• Yağ bağlamış şişman karın

• Şehir, ülke vb.nin orta kısmı

  İsviçre'nin göbeğinde, nerede ise bilmem kaçıncı Türk Moskof muharebesi patlamak üzere idi. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

• Bazı sebze ve meyvelerin orta kısmı

• Bahçe, halı, tavan, tepsi vb. süslü şeylerin ortalarındaki biçim

  Bu halının göbeği pek zarif.

• Hızı azaltarak trafiği yönetmek amacıyla bir kavşağın girişine yerleştirilen çember veya üçgen biçimindeki ada

• Kağnı tekerleğinin ortası, araba tekerleğinin dingil geçen yeri

• Değirmen taşının ortası

• Kilitleme sistemlerinde, anahtar dişlerinin tam olarak birbirine oturduğu pirinç yuva

[anatomi]

• Dölütte, yumurtanın dölüt dışında kalan bölümlerle ilişkisini sağlayan organların çıktığı yer

[toplum bilimi]

• Kuşak, nesil, batın

  Temiz bir isim, züğürt evlatlarda ancak bir, nihayet iki göbek dayanabilir. - Reşat Nuri Güntekin

[teknik]

• Ön ve arka tekerlerin ortasına oturtulmuş mil üzerinde dönen ve teker tellerinin takılmasına yarayan parça

Ata Sözleri ve Deyimler

• göbeği biriyle bağlı (veya beraber kesilmiş)
• göbeği çatlamak
• göbeği çıkmak
• göbeği düşmek
• göbeğini eritmek
• göbeğini kesmek
• göbeği sokakta kesilmiş
• göbek atmak
• göbek bağlamak (veya salıvermek)
• göbek çalkamak (veya çalkalamak)

[isim]

[halk ağzında]

• Kimsesiz, başıboş çocuk

• Yaramaz çocuk

• Sınırları ayırmak için tarla kenarlarında yapılan toprak tepecikler

[isim]

[halk ağzında]

• Yük taşıyan ve binilen at, eşek, beygir, katır vb. hayvan

  Gölüğü yitirdim. -Ne gölüğü? Eşek hani, eşeği yitirdim de. - Memduh Şevket Esendal

[isim]

[anatomi]

• Kalın bağırsağın son bölümü, göden bağırsağı, rektum

• İşkembe

• Hayvanın midesi

[sıfat]

• Gömülmüş olan, gömülü

[isim]

• Mezar

[isim]

• Görme yetisi

  Trahom hastalığı, tedavi edilmezse görümü yok etmeye kadar varabilir.

[isim]

• Göymek işi