[zarf]

[eskimiş]

• Yaradılıştan

  Okuyup yazması da ötekilerden fazla, fıtraten de müsait. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[nesnesiz]

• Hızla, birdenbire bulunduğu yerden çıkmak, ayrılmak

  Çalgıcıların oğlu, elinde kenarları zilli kocaman bir tefle ortaya fırladı. - Lâtife Tekin

• Yerinden oynayıp ileriye doğru çıkıntı yapmak

  Dalga geçen esrarkeşin gözü ne görürse kırk derece ateşle yanan adamın dışa fırlayan gözü de onu görür. - Ahmet Haşim

• Fiyatı birdenbire yükselmek

  Borsada altın fiyatları fırladı.

[isim]

• Fırlatma işi

[spor]

• Kol ve bacağın vücudun orta çizgisinden türlü yönlere, son eklemine kadar hızla ve gergin olarak uzaklaştırılması

[nesnesiz]

[halk ağzında]

• Herhangi bir yiyecek ekşimek, fışlamak

[isim]

• Fıttırmak durumu

[sıfat]

• Fırında pişirilmeye hazır (yemek)

[-e]

[-i]

• Fısıldamak

[mecaz]

• Gizlice haber vermek

[isim]

• Fıslanmak işi

[isim]

• Fıslatmak işi

[isim]

• Rüzgârla dönen, çember biçiminde çocuk oyuncağı

• Havalandırmak amacıyla oda veya mutfak pencerelerine takılan kanatlı araç

• Ocak veya soba borusunun iyi çekmesini sağlamak için tepesine takılan ve rüzgârın gittiği yöne dönebilecek biçimde yapılan şapka

[mecaz]

• Dolap, düzen, hile

[sıfat]

[mecaz]

• Düşüncesini sürekli değiştiren, sözünden dönen (kimse)

Ata Sözleri ve Deyimler

• fırıldak çevirmek (veya döndürmek)
• fırıldak gibi

[sıfat]

• Fıkrayı andıran, fıkraya benzeyen, fıkra gibi

[sıfat]

• Cilveli, oynak (kadın, kız)

[nesnesiz]

[halk ağzında]

• Fıkramak

[isim]

• Rize iline bağlı ilçelerden biri

[isim]

• Resim yapmada kullanılan fırçaların konulduğu süzgeçli kap