[isim]

[eskimiş]

• Düşünceler, fikirler

[teklifsiz konuşmada]

• Tasa, kaygı

Ata Sözleri ve Deyimler

• efkâr basmak
• efkâr dağıtmak
• efkâr etmek
• efkârı dağılmak

[sıfat]

• Irkının katışıksız özelliklerini taşıyan (at)

[sıfat]

• Tasalanmış, tasalı, kaygılı

  Sigarasını efkârlı olduğu zamanlar yaptığı gibi sık nefeslerle çabuk çabuk içiyordu. - Haldun Taner

[isim]

• Oklava ile açılan ince, yuvarlak hamur yaprağı

• Sacda pişen bir ekmek türü

[sıfat]

• Zayıf, ince, dayanıksız

  Bu kapak pek yufka bir şey.

Ata Sözleri ve Deyimler

• yufka açmak

[isim]

• Sevecenlik

  Hâlbuki Türk mazisi, o devirlerin idrakine göre şefkatin, merhametin yüzlerce abidesini vücuda getirmiştir. - Hamdullah Suphi Tanrıöver

[isim]

• Efkârlanmak işi

[sıfat]

[eskimiş]

• İyiliksever, kibar kimse

  ''Bihruz Bey, kendisine biraz kırgın sandığı profesörün bu lütufkâr iltifarını görünce sevincinden ne yapacağını şaşırdı.'' - Peyami Safa

[isim]

[eskimiş]

• Sedefçi

  Ellerimi sana uzatıyorum sedefkâr dostum, serinlet içimi. - Emine Işınsu

[sıfat]

• Sevecen

  Fazla şefkatli bir ana baba elinde bin türlü nazla büyüdü. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

[zarf]

• Sevecen bir biçimde

  Kocasına bir şeyler demek, anlayışlı, şefkatli davranmak istiyor. - Attila İlhan

[nesnesiz]

[teklifsiz konuşmada]

• Tasalanmak, kaygılanmak, üzülmek

  Mektup alır efkârlanırım / Rakı içer efkârlanırım - Orhan Veli Kanık

[isim]

[mecaz]

• Az, kıt olma, sığlık

  O zaman kusuru yapıtta değil anlamayanların zekâlarının yufkalığında bulmak zorunda kalırız. - Salâh Birsel

[sıfat]

• Yufka yapmak için ayrılmış olan

  Yufkalık un.

[zarf]

[eskimiş]

• İyilikle davranarak

[isim]

• Sevecenlik

[isim]

• Efkârlanma işi

[sıfat]

[eskimiş]

• Aşağılayıcı, adi, kötü, bayağı

  Şimdi bana bu tezyifkâr türküyü söyleterek hıncını çıkartıyordu. - Refik Halit Karay