[sıfat]

[eskimiş]

• Kokuşuk, pis kokulu

  Güngörmez, rutubetli mezbele hâlini almış müteaffin aralıklardan sefaletin kokusu sızıyordu. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[sıfat]

[eskimiş]

• İğrenmiş, tiksinmiş

  Sanki bütün hayattan müteneffir, hayat onun için karanlık. - Memduh Şevket Esendal

[zarf]

• İğrenmiş, tiksinmiş bir biçimde

  Uzun bir müddet böyle şuursuz, yalnız, her şeyden müteneffir, her şeye asi yürüdüm. - Etem İzzet Benice