[isim]

• Ayırt edici nitelik

• Bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleyen, üstün ana özellik, öz yapı, ıra, seciye

  Yıldız'ın iyi bir eğitimi, kuvvetli bir karakteri var. - Aka Gündüz

• Bir kimsenin veya bir insan grubunun tutumu, duygulanma ve davranış biçimi

  Pek uysal, tatlı, neşeli karakterine rağmen dostum kavgacıdır. - Refik Halit Karay

• Basımda harf türü

[edebiyat]

• Bir eserde duygu, tutku ve düşünce yönlerinden ele alınan kimse

[felsefe]

• Bireyin kendi kendine egemen olmasını, kendi kendisiyle uyum içinde bulunmasını, düşünüş ve hareketlerinde tutarlı, sağlam kalabilmesini sağlayan özellikler bütünü

[isim]

[tıp]

• Göz merceğinin saydamlığını yitirerek ağarmasından ileri gelen ve görmeyi engelleyen rahatsızlık, perde, akbasma, aksu

[isim]

[kimya]

• Tartarik asit tuzu

[zarf]

• Öbür şeyler arasında, bu arada

[isim]

• Aralatmak işi

[isim]

• Aralanmak işi

[-i]

• İki şey arasında açıklık oluşturmak, az açmak

  Kapısını hafifçe araladı. - Falih Rıfkı Atay

• Aralıklı duruma getirmek, seyrekleştirmek

  Şu sandalyeleri biraz aralayınız.

[halk ağzında]

• Bitkilerin fazla dal ve çubuklarını kesmek, seyrekleştirmek

[isim]

• Araklamak işi, çalma, aşırma

[isim]

• Ankara ilinden olan kimse

  Ankaralılarla münasebetlerinde her zaman sıkı bir ahlak ve seviye kontrolüne tabi tutuldu. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

[isim]

• Karartmak işi

[askerlik]

• Savaş durumunda düşman uçaklarından korunma amacıyla ışıkları örtme veya söndürme biçiminde alınan önlemlerin bütünü

  Karartma saati yaklaşıyordu, bir an önce evlerine varmalıydılar. - Erendiz Atasü

[nesnesiz]

• Rengi karaya dönmek, siyahlaşmak

• Işık sönmek, kısılmak veya gücü azalmak

  Hava iyice kararmış, caddenin bütün elektrikleri yanmıştı. - Peyami Safa

• Ateş sönmeye yüz tutmak

[mecaz]

• Kederlenmek, canı sıkılmak

[mecaz]

• Niteliğini yitirmek

  Eşsiz hafızası sönüyor, sağduyusu kararıyordu. - Falih Rıfkı Atay

[isim]

[bitki bilimi]

• Domalan

[isim]

• Karalamak işi

• El alıştırmak için çok tekrarlanarak yazılan yazı

• Üstünde düzeltmeler yapılan, temize çekilmemiş yazı taslağı, müsvedde

  İlk şiirim olan bir türkü güftesini, Üsküp türkülerinde gördüğüm vezinle karalamaya başladım. - Yahya Kemal Beyatlı

[mecaz]

• Leke sürme, kötülük yükleme

[isim]

• Karamel

[isim]

• Işık olmama durumu

  Karanlıkta duyduğumuz çam kokularına artık yakınlaştığımız denizin rutubeti karışıyordu. - Hamdullah Suphi Tanrıöver

[sıfat]

• Işıksız

[mecaz]

• Üzüntü, sıkıntı, perişanlık

  Demiştim ya, bütün memleketi bir yas karanlığı kaplamıştı. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

[sıfat]

[mecaz]

• Yasalara, töreye uygun olmayan

  Bu karanlık işlerin hesabını sorarlar. - Memduh Şevket Esendal

[sıfat]

[mecaz]

• Gereğince anlaşılıp bilinemeyen, ne olacağı, sonu belli olmayan (durum)

  Fahri'nin gözlerinde karanlık bir ifade var, umutsuzluk, öfke karışımı bir şey. - Ahmet Ümit

[sıfat]

[mecaz]

• Karışık

Ata Sözleri ve Deyimler

• karanlığa gömülmek
• karanlığa kalmak
• karanlığı deşmek (veya yırtmak)
• karanlık basmak (veya çökmek)
• karanlık etmek
• karanlık kesilmek
• karanlıkta göz kırpmak