[nesnesiz]

• Aşırı istek duymak, tutkuyla davranmak

• Çok kızmak, öfkelenmek

  Kavgadan dönüyormuş, yüzü gözü yaralı, o kadar hırslanmış ki altındaki katırı öldürmüş. - Halide Edip Adıvar

[isim]

[halk ağzında]

• Hıyanet

[nesnesiz]

• Hırıltılı bir ses çıkarmak

  Çocuğun nezlesi var, göğsü hırıldıyor.

[isim]

• Hırpani olma durumu

[-i]

• Hıçkırmasına sebep olmak

[-i]

• Örselemek

  Yalnız miralayın sağ bacağını bir gülle misketi fena hâlde hırpalamış. - Nazım Hikmet

• Dövmek

[mecaz]

• İtip kakmak, azarlamak veya yıpratmak

[isim]

• Hırpalanmak işi

  Yeniye varmak için eskinin hırpalanmasını, az çok yadsınmasını da anlarım. - Nurullah Ataç

[isim]

• Hırpalatmak işi

[isim]

• Hızır ve İlyas peygamberlerin her yıl buluştuklarına inanılan 6 Mayıs günü

• Her yılın 6 Mayıs gününde kutlanan geleneksel bayram

  Bu yalılarda da Hıdırellez'i belirtir hiçbir olağanüstülük görülmüyordu. - Salâh Birsel

[sıfat]

• Gizlice alınan, başkasına ait

  Hırsızlama eşya.

[zarf]

• Gizlice, kimseye sezdirmeden

  Güvertede birlikte gördük / Hırsızlama durduk dinledik - Attila İlhan

Ata Sözleri ve Deyimler

• hırsızlama yapmak

[isim]

• Hışımlanmak işi

[isim]

• Hıyarlaşmak durumu

[isim]

• Hırıldaşmak biçimi veya durumu

[sıfat]

• Hırıltı çıkarmayan, hırıltısı olmayan

[nesnesiz]

• Hışıltılı ses çıkarmak