[sıfat]

• Halkası olan

  Kulaklarının birinde ama yalnız birinde halkalı bir küpe. - Attila İlhan

[isim]

• Bir tür olta iğnesi

[isim]

• Haletmek işi

[isim]

• Hala olma durumu, bibilik

• Halaya yakışan davranış

[zarf]

• Olduğu gibi

  Hâliyle bırakmak.

• Olağan bir sonuç olarak, ister istemez

  Hâliyle, apartmanların en malumatfuruş röntgencilerinin ekseriya giriş katlarından çıkması tesadüf sayılmayabilir. - Elif Şafak

[sıfat]

• Durumu benzerlerine göre biraz daha iyi olan

[bağlaç]

• Oysa

  Hâlbuki ev sahibi tamirattan kaçınıyor. - Nazım Hikmet

[isim]

• Kadın köle, cariye

  Ailemizin emektar Arap halayıklarından biri de bize aşçılık etmekteydi. - Reşat Nuri Güntekin

Ata Sözleri ve Deyimler

• halayıktan kadın olmaz, gül ağacından odun

[isim]

• Halka yapan veya satan kimse

• Lunaparklarda şişe, sigara vb. nesnelere halka geçirmek yoluyla oyun oynatan kimse

[isim]

• Büyük bir topluluğun türlü siyasi ve toplumsal sorunlardaki görüşünün alınması ve ona göre uygulamaya girişilmesi için yapılan oylamada halkın bildirdiği olumlu veya olumsuz oy

[isim]

• Şanlıurfa iline bağlı ilçelerden biri

[sıfat]

[eskimiş]

• Halka biçiminde olan

[isim]

• Halkı eğitip millî birliğe ve ülküye yöneltmek amacıyla açılan kuruluş

• Bu kuruluşun görev yaptığı yapı

[isim]

[din bilgisi]

• İbadetlerini ıssız yerlerde yapan bir tarikat

• Bu tarikattan olan kimse

[isim]

[eskimiş]

• Sevimlilik, şirinlik, tatlılık

[isim]

• Halaç Türkçesi

[sıfat]

• Bu Türkçeyle yazılmış olan