[isim]

• Ekonomik, toplumsal, siyasi sebeplerle bireylerin veya toplulukların bir ülkeden başka bir ülkeye, bir yerleşim yerinden başka bir yerleşim yerine gitme işi, taşınma, hicret, muhaceret

  Obalarının hâlâ arkası kesilmeyen göçleri devam etmekte idi. - Samiha Ayverdi

• Evden eve taşınma, nakil

  Her sene, zamanı gelince İstanbul'un mahallelerinde Boğaz'ın köylerine göçler başlardı. - Abdülhak Şinasi Hisar

• Taşınma sırasında götürülen ev eşyaları

[hayvan bilimi]

• Kuşların, geyiklerin, yarasaların, bazı balık ve böceklerin mevsim, iklim, besin miktarı vb.ne göre çevre değiştirmeleri

  Yüzyıl başında doğanlardan günümüze kalanlar birer birer göçüyor. - Erendiz Atasü

Ata Sözleri ve Deyimler

• göç etmek (veya eylemek)
• göç yolda düzülür

[sıfat]

• Göçebe

[sıfat]

• Sürekli yer değiştiren, göç etmekten hoşlanan

[isim]

• Göçmek işi

[isim]

[halk ağzında]

• Toprak kayması

[-e]

[-den]

• Yerleşmek amacıyla mahalle, köy, şehir veya ülke değiştirmek

  Selanik elden çıkınca ailesi İzmir'e göçmüştür. - Attila İlhan

• Bazı hayvanlar, sıcak iklimli ülkelere gitmek

[nesnesiz]

• Çökmek

  Eğer bir an önce bu işin önüne geçilmezse mendirek bu seneki lodoslarda bir kat daha göçecek. - Nazım Hikmet

[nesnesiz]

• Ölmek

• Oturmak

  Masaların arasından geçerek localardan birine gider, göçerlerdi. - Ercüment Ekrem Talu

Ata Sözleri ve Deyimler

• göçüp gitmek

[sıfat]

• Kendi ülkesinden ayrılarak yerleşmek için başka ülkeye giden (kimse, aile veya topluluk), muhacir

  Ama biz de yeni göçmeniz, hâlden anlarız. - Nezihe Araz

• Sıcak iklimli ülkelere giden (hayvan)

[isim]

• Çökmüş, kaymış toprak, çöküntü, yıkıntı

  Göçük altında can vermiş kaç insan görmüştü bugüne kadar? - Ayşe Kulin

[madencilik]

• Kaya veya cevherin kendi kendine yer altına doğru çökmesi

[isim]

• Göçermek işi

• Bitkileri yerinden çıkarıp başka yere dikme

[sıfat]

• Değişik şartlara bağlı olarak belli bir yöre içinde çadır, hayvan ve öteki araçlarla yer değiştiren, yerleşik olmayan (kimse veya topluluk), göçer, göçkün

  Karakaçanları, sürüleriyle dağ dağ dolaşan göçebe çobanlarıdır. - Ahmet Haşim

[hayvan bilimi]

• Mevsimlere göre ülke veya yer değiştiren (hayvan)

[sıfat]

[halk ağzında]

• Göçecek duruma gelmiş

  Göçkün bir ev.

• Göçebe

• Yaşı ilerlemiş (kimse), çok yaşlı (kimse)

[isim]

[biyoloji]

• Bazı kimyasal maddelerin veya ışık, ısı, elektrik vb. güçlerin etkisiyle protoplazmanın yanaşma veya uzaklaşma biçiminde olan yer değiştirmesi, taksi

[isim]

• Göçertmek işi

[-e]

[-i]

• Bir kimseden diğer kimseye geçirmek, havale etmek, devretmek

  Arkadaşım işini bana göçerdi.

• Bitkileri yerinden, çıkarıp başka yere dikmek, değiştirmek, göçürmek

[-i]

• Bir şeyin çökmesine sebep olmak

  Bastığı yeri göçertiyor.