Ele ile Biten 7 Harfli Kelimeler

ELE ile biten 7 harfli 9 kelime bulunuyor. Sonu ELE olan 7 karekterli kelime listesi ve kelime anlamları.

Ayrıca, "Ele ile başlayan 7 harfli kelimeler. İçinde Ele olan 7 harfli kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

VELVELE19, HERGELE15, GAMSELE13, MEZBELE13, ZELZELE13, BESMELE11, MUADELE11, KURDELE10, MUAMELE10

KURDELE (Kelime Kökeni: İtalyanca cordella)

[isim]

  • Geniş ipekli şerit

    Anam ikiz bebe beklemediği için tek bir kırmızı kurdele hazır etmişti beşiğin başına. - Ayşe Kulin

  • Belli bir biçim verilmiş saça veya giysinin yakasına takılan ince kumaş

Ata Sözleri ve Deyimler

  • kurdele kesmek
  • kurdele takmak

Birleşik Kelimeler: kurdele balığı

MUAMELE (Kelime Kökeni: Arapça muʿāmele)

[isim]

  • Davranma, davranış

    Bana karşı olan muamelesini beğenmedim.

  • Yol, yöntem

    Bu adam muamele bilmiyor.

  • İşlem

    Onlar gündelik muamelelere başlayınca da benim ağzım açık kaldı. - Reşat Nuri Güntekin

[eskimiş]

[kimya]

  • İşlem

[eskimiş]

[ticaret]

  • Alışveriş

    Borsada bugün muamele olmadı.

Ata Sözleri ve Deyimler

  • muamele etmek
  • muamele görmek

BESMELE (Kelime Kökeni: Arapça besmele)

[isim]

  • `Esirgeyen ve bağışlayan Allah'ın adı ile` anlamına gelen ve bir işe başlarken söylenilen bismillahirrahmanirrahim sözü, bismillah

    İlk ders olarak besmeleyi öğrendiler. - Yahya Kemal Beyatlı

Ata Sözleri ve Deyimler

  • besmele çekmek

MUADELE (Kelime Kökeni: Arapça muʿādele)

[isim]

[eskimiş]

  • Eşitlik, beraberlik, denklik

[mecaz]

  • Anlaşılmaz iş

[matematik]

  • Denklem

GAMSELE (Kelime Kökeni: Rumca)

[isim]

  • Kauçuktan yapılmış, su geçirmeyen yağmurluk

    İçeriye gamselelerini giymiş, gök gözlü bir adam giriyor. Sarı saçlı, gök gözlü bir civanmış. - Kemal Bilbaşar

MEZBELE (Kelime Kökeni: Arapça mezbele)

[isim]

[eskimiş]

  • Çöplük

    Köyün mezbelesinde, köpek enikleriyle insan yavruları birbirine karışmış, oynaşıyorlar. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

[mecaz]

  • Aşağılık ve kötü durum

ZELZELE (Kelime Kökeni: Arapça zelzele)

[isim]

[coğrafya]

  • Deprem

    Boğazlarda kopacak bir zelzele dünyayı sallayabilir. - Arif Nihat Asya

HERGELE (Kelime Kökeni: Farsça ḫargele)

[isim]

  • Binmeye veya yük taşımaya alıştırılmamış at veya eşek

    Kendi kendine başıboş üreyen hergele sürüleri gibi dolaşıp duruyorlardı. - Kerim Korcan

[sıfat]

[teklifsiz konuşmada]

  • Terbiyesiz, görgüsüz (kimse)

    Sandalcı Ali it, hergele bir şeydi. - Sait Faik Abasıyanık

VELVELE (Kelime Kökeni: Arapça velvele)

[isim]

  • Gereksiz telaş, gürültü ve heyecan

    Çoktan böyle gürültü, kalabalık görmemiş, böyle velvele duymamıştı. - Memduh Şevket Esendal

Ata Sözleri ve Deyimler

  • velvele kopmak
  • velveleye vermek