Ef ile Biten 5 Harfli Kelimeler

EF ile biten 5 harfli 8 kelime bulunuyor. Sonu EF olan 5 karekterli kelime listesi ve kelime anlamları.

Ayrıca, "Ef ile başlayan 5 harfli kelimeler. İçinde Ef olan 5 harfli kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

HEDEF17, HALEF15, EŞREF14, SEDEF14, ŞEREF14, SELEF12, KENEF11, TELEF11

KENEF (Kelime Kökeni: Arapça kenīf)

[isim]

[halk ağzında]

  • Tuvalet

    Sabahleyin kalkınca ilk iş kenefe gitmek sonra el yüz yıkamaktır. - Orhan Kemal

[sıfat]

  • Pis, berbat

TELEF (Kelime Kökeni: Arapça telef)

[isim]

  • Hayvanı yok etme, öldürme

[halk ağzında]

  • Boş yere harcama, yıpratma

Ata Sözleri ve Deyimler

  • telef etmek
  • telef olmak

SELEF (Kelime Kökeni: Arapça selef)

[isim]

[eskimiş]

  • Bir görevde, meslekte kendinden önce bulunan ve yerine geçilen kimse, öncel, halef karşıtı

    Selefleri bu yolda bir sürü tedbir almışlar fakat tam muvaffak olamamışlardır. - Necip Fazıl Kısakürek

Birleşik Kelimeler: halef selef

EŞREF (Kelime Kökeni: Arapça eşref)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Çok onurlu, çok şerefli

Birleşik Kelimeler: eşref saati

SEDEF (Kelime Kökeni: Arapça ṣadef)

[isim]

  • Midye, istiridye vb. deniz hayvanlarının kabuğunda bulunan sedefçilikte kullanılan, pırıltılı, beyaz, sert bir madde

[sıfat]

  • Bu maddeden yapılmış veya bu madde ile süslenmiş

    Sedef saplı avcı bıçağı duvarda, taşın üstünde cızırdıyor sanki. - Tarık Buğra

[tıp]

  • Sedef hastalığı

Birleşik Kelimeler: sedef hastalığı, sedef kakma, sedef otu, çayırsedefi, duvarsedefi, keçisedefi

ŞEREF (Kelime Kökeni: Arapça şeref)

[isim]

  • Başkasının, birine gösterdiği saygının dayandığı kişisel değer, onur

    İnsanın şerefi. Yurdun şerefi.

  • Toplumca benimsenmiş iyi şöhret

    Kolay şöhret, güç sanatın şerefini daima kıskanmıştır. - Falih Rıfkı Atay

Ata Sözleri ve Deyimler

  • ... şerefine
  • şerefe (veya şerefinize)
  • şeref vermek

Birleşik Kelimeler: şeref kıtası, şeref konuğu, şeref locası, şeref misafiri, şeref salonu, şeref sözü, şeref tribünü, şeref üyesi, şeref yeri

HALEF (Kelime Kökeni: Arapça ḫalef)

[isim]

  • Birinin ardından gelip onun makamına geçen kimse, ardıl, selef karşıtı

Birleşik Kelimeler: halef selef, hayrulhalef

HEDEF (Kelime Kökeni: Arapça hedef)

[isim]

  • Nişan alınacak yer, nişangâh

[mecaz]

  • Yapılması tasarlanan iş, amaç

    Asıl önemlisi devlet büyük hedefler dikmişti; milletin benimsediği, övündüğü hedeflerdi bunlar. - Tarık Buğra

[mecaz]

  • Varılacak yer, ulaşılacak son nokta

    Ordular! İlk hedefiniz Akdeniz'dir. İleri! - Atatürk

Ata Sözleri ve Deyimler

  • hedef almak
  • hedef göstermek
  • hedef gütmek
  • hedef olmak
  • hedef saptırmak

Birleşik Kelimeler: hedef kitle, cansız hedef