[isim]

• Dırlanmak işi

[isim]

• Dırlaşmak işi

[isim]

• Taşra

  Ben bu hâli uzun zaman dışarlıkta yaşamış birkaç kişide gördüm. - Reşat Nuri Güntekin

• Yaşadığı yerden başka bir yere giderken giyilen kıyafet

[-i]

[-den]

• Bir kimse veya bir toplum, bir kimse, bir durum, bir düşünce vb.ni yok saymak, ilgilenmemek

  Durumu düzelmişti, yavaş yavaş kendisini dışlayan topluluğun bireyleri kapılarını açıyordu. - Muzaffer Uyguner

[isim]

• Dışlanmak işi

  Liselerden, felsefe ve mantık derslerinin dışlanması gibi bir gericilik felaketi yaşandı. - Aydın Boysan

[-i]

• Dolandırmak, çarpmak, soymak

[sıfat]

• Taşralı, dışarlıklı

[isim]

[anatomi]

• Bazı omurgalılarda, özellikle keseliler, sürüngenler ve kuşlarda, bağırsak ile sidik ve üreme kanallarının açıldığı yer

[sıfat]

• Bezdirici söz etme alışkanlığı olan, geveze, yerli yersiz konuşan (kimse)

  Bir kere dırdırcı bir tabiatı vardı. Bir şeyden memnun olmaz, vara yoğa söylenirdi. - Reşat Nuri Güntekin

[isim]

• Dışlanma işi

[sıfat]

[matematik]

[fizik]

• Yüzeyi tümsek, çıkık ve şişkin olan, tümsekli, muhaddep, konveks

  Dışbükey mercek. Dışbükey ayna.

[isim]

• Dışlama işi

[isim]

[argo]

• Basit makinelerle fazla özenilmeden kâğıtlara renkli olarak basılan paraları piyasaya süren kimse

  Dızdızcılar yakalandı.