[isim]

• Dural olma durumu

  Hayatımızın o dönemlerdeki durallığı, biteviyeliği, romanı toplumumuzdan uzak tutmuştur. - Selim İleri

[isim]

• Durak olma durumu

• Durgunluk

  Birkaç saniye bir şaşkınlık duraklığı geçirdikten sonra odaya çıktı. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[isim]

• Duralamak işi

[isim]

• Duruk olma durumu

[isim]

• Durulamak işi

[nesnesiz]

• Duru duruma gelmek

  Akmayan su, kımıldanmayan, olduğu yerde bir çukurun içinde pıhtılaşan, ağırlaşan durgun ve durulmuş su ölümü hatırlatır bana. - Nazım Hikmet

• Gürültü, kımıldanış, karışıklık, yağış, yel dinmek, sükûn bulmak

  Dışarıda nemli bir rüzgâr esiyordu, dalgalar durulmamış, yalnız biraz ağırlaşmıştı. - Azra Erhat

[mecaz]

• Sakinleşmek

  Hüdai ile olan anlaşmazlıklar durulacak gibi değildi. - Ayşe Kulin

• Durma işi yapılmak

  Mor dağlara karargâhlar kurulur / Eteğinde bölük bölük durulur - Bekir Sıtkı Erdoğan

[isim]

• Durultmak işi

[sıfat]

[halk ağzında]

• Kararsız

[isim]

• Duyarlılık

  Hastalıklı duyarlığıyla geçmiş bir dönemin yazarıydı o! - Necati Cumalı

• Zayıf bir etkiye karşı, tepki gösterebilme yeteneği

  Gözün aşırı duyarlığı.

[sinema]

[televizyon]

• Bir duyar katın ışıktan etkilenme yeteneği

[zarf]

• Ara vermeden, kesintisiz, sürekli

  İnce, ürkek bir sesle durmadan inliyordu. - Lâtife Tekin

[-e]

[-i]

• Duymasını sağlamak

  Sesini duyuramadığını anlayarak daha kuvvetle tekrar etti. - Peyami Safa

• İlan etmek

  Zaman zaman tiyatrolar yeni dekorlar yaptıklarında bunu halka övünçle duyururlardı. - Metin And

[mecaz]

• Sezdirmek

[nesnesiz]

• Duyma işine konu olmak

  Arada bir küçük dalgaların kâh gülüştükleri, kâh ağlaştıkları duyulur. - Abdülhak Şinasi Hisar

Ata Sözleri ve Deyimler

• duyulur duyulmaz

[isim]

• Durdurmak işi

[sıfat]

[dil bilgisi]

• Boğumlanma noktası dudaklarda bulunan (ses)

  p dudaksıl sestir.

[isim]

• Dutçunun yaptığı iş