[isim]

• Duraklatmak işi

[nesnesiz]

• Hareket durumundayken kısa bir süre için durmak veya arada bir durmak

[mecaz]

• Bir süre ses çıkarmamak, bir şey söylememek, duraksamak, tereddüt etmek

  Rüstem hayret içinde durakladı. - Sait Faik Abasıyanık

[nesnesiz]

• Yıkanmış şeyler duru sudan geçirilmek

• İnsan, yıkandıktan sonra bir daha temiz su dökünmek

[nesnesiz]

• Ne yapmak veya ne demek gerektiğini kestiremeyerek duraklamak, tereddüt etmek

  Duraksadı, gülümsedi, kâğıda uzandı, yüzünden daha esmerdi eli, biçimliydi. - Yusuf Atılgan

[isim]

• Dumanlanmak durumu

  Avcı adedi üçü geçince rakamı seçmek hususunda karga zekâsının dumanlanmaya başladığı görülmüştür. - Ahmet Haşim

[-i]

• Dumanlı duruma getirmek

• Dumana tutmak

[mecaz]

• Sarhoş etmek

  Rıza bey, kafasını iyice dumanlamadan uduna uzanmazdı zaten. - Attila İlhan

[isim]

• Duldalanmak işi

[-i]

• Korumak, siper altına almak

[isim]

• Duyarlı olma durumu, duygunluk, duyarlık, hassaslık

[sıfat]

• Duyarlığı olan, hassasiyetli

[-i]

[halk ağzında]

• Hayvanın iki ayağını duşakla bağlamak, kösteklemek

[-i]

• Durmasını sağlamak, durmasına yol açmak

[-e]

• Duyulmasını sağlamak

• İlan edilmek

[nesnesiz]

• Duru bir duruma gelmek

[isim]

• Durdurulmak işi