[isim]

• Tahıl ve başka iri taneli maddeleri elemek için kullanılan büyük delikli veya seyrek telli elek

Ata Sözleri ve Deyimler

• kalbura çevirmek
• kalbura dönmek
• kalburdan geçirmek
• kalbur gibi
• kalburla su taşımak

[isim]

[eskimiş]

• At nalı yapan demirci

• Çivi, kilit, menteşe gibi yapı işlerinde kullanılan şeyleri satan kimse, hırdavatçı

[sıfat]

[hayvan bilimi]

• Dişleri et yiyecek biçimde gelişmiş, omurgalı, memeli (hayvan), etçil, karnivor

[isim]

• Bel veya göğüs kemiğinin eğrilmesi, raşitizm sonucu sırtta ve göğüste oluşan tümsek, kambur zambur

• Bazı hayvanların sırtındaki çıkıntı

  Bu genç bir deve idi. Semeri yoktu. Çok tüylü kamburu meydandaydı. - Ömer Seyfettin

• Yapı veya eşyada dışarıya doğru eğrilme

• Ütü yastığı

[sıfat]

• Vücudunda bu tümsek bulunan (kimse)

  Omuzları çökmüş, kambur bir dilenciye benzetiyorum kendimi. - Ahmet Ümit

[mecaz]

• Sıkıntı, dert

Ata Sözleri ve Deyimler

• kambura yatmak
• kamburu çıkmak
• kamburunu çıkarmak
• kambur üstüne kambur (veya kambur kambur üstüne)

[isim]

[müzik]

• Klasik Türk müziğinin başlıca çalgılarından biri olan, yay veya mızrapla çalınan, uzun saplı, telli çalgı

  Eczacı İhsan Bey'in tamburundan ağır tınlamalı birtakım sesler geliyordu. - Attila İlhan

[isim]

• Silindir biçiminde kap

[sıfat]

[hayvan bilimi]

• Otla beslenen (hayvan), otçul, bitkicil, herbivor

[sıfat]

• Herhangi bir konuda yükümlü, bir şeyi yapmak zorunda olan

  Biz toprağımızdan düşmanı atmaya mecburuz. - Ruşen Eşref Ünaydın

[eskimiş]

• Bağlı, düşkün, tutkun

Ata Sözleri ve Deyimler

• mecbur etmek
• mecbur kalmak (veya olmak)
• mecbur tutmak