[isim]

• Belli olma durumu, bedahet, muayyeniyet

[isim]

• Bilim kurumlarının çalışmaları ile ilgili yazı ve haberlerin yayımlandığı dergi

[isim]

[dil bilgisi]

• Tamlayan

[isim]

• Soyut bir şeyin, bir kavramın sembolü olan varlık veya eşya, amblem

• Bir konu hakkındaki açıklayıcı bilgilerin tümü

  Yalın bir söyleyişin altında hemen hep çözümsüz kalan birtakım belirtkeler göze çarpıyor. - Selim İleri

[dil bilimi]

• Gösterge

[isim]

[mantık]

• Belitler sistemi

[sıfat]

• Belleği olan

[sıfat]

• Açık, belli, sarih

[nesnesiz]

• Önce belli veya görünür olmayan bir şey ortaya çıkmak, tezahür etmek

  Yarı yola yaklaştığında, köprünün karşı ucunda, ona doğru gelen bir karaltı belirdi. - Ayşe Kulin

• Bir düşünce veya durum kesin bir biçim almak, tebellür etmek

  Kafasında günden güne çeşitli düşünceler, çeşitli kaygılar beliriyordu. - Orhan Hançerlioğlu

• İyice görünür ve anlaşılır bir durum almak, tebarüz etmek

  İki kaşının arasında, yaşından ziyade asabiyetini ele veren birkaç çizgi belirdi. - Elif Şafak

[isim]

• Belletmek işi

[isim]

• Açık söyleme, belirli kılma, görüş bildirme, tasrih

  Ama her birinde durumu tam olarak belirtmeye kalkarsam uzayacak. - Nermi Uygur

[nesnesiz]

• Öğrenip akılda tutmak

  Sözümü dinleyiniz, dediklerimi belleyiniz! - Necip Fazıl Kısakürek

• Öğrenmek

  Ben yüzme belleyemem mi? - Orhan Kemal

• Sanmak

  Yumuşak, sabırlı, şefkatli bir insan bellemişsin. - Haldun Taner

[-i]

• Bel denilen araçla toprağı işlemek, aktarmak

[isim]

• Bellenmek (I) işi

[isim]

• Bellenmek (II) işi

[-i]

[halk ağzında]

• Kundaklatmak

[isim]

• Belertmek işi

[-e]

[halk ağzında]

• Kundaklanmak

  Çocuk olsam beleklere belensem. - Âşık Veysel

• Bulanmak, bulaşmak

  Kuyunun başında unum elenir / Kaytan bıyıklarım kana belenir - Halk türküsü