[isim]

• Ayıklatmak işi

[isim]

• Ayıklanmak işi

[biyoloji]

• Yaşayan varlıklarda ortamın şartlarına en iyi uyan türlerin veya bireylerin üreyip kalması, uyamayanların yok olması, ıstıfa, seleksiyon

[-i]

• Bir şeyin içinden, işe yaramayan, gereksiz veya istenmeyen taneleri ayırıp çıkarmak, temizlemek

  Döndüğümde karımın mezarını dolduran otları, baldıranları kendi elimle ayıkladım. - Aka Gündüz

[mecaz]

• Bir görevde gereksiz görülenleri işinden ayırmak

Ata Sözleri ve Deyimler

• ayıkla pirincin taşını!

[isim]

• Ayıltılmak işi

[isim]

• Ayırtılmak işi

[nesnesiz]

• Kaba saba, görgüsüz biri durumuna gelmek

[isim]

[hayvan bilimi]

• Memeli etoburlardan, ayıları içine alan bir familya

[isim]

• Ayıplanmak işi

[-i]

• Kınamak

  Ayıplama kardeş, üç gündür lakırtı orucundayım. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[isim]

[bitki bilimi]

• Bir tür çuha çiçeği (Primula auricula)

[isim]

[denizcilik]

• Çift yan yelkenlerden birini sağdan, birini soldan kullanma biçimi