[isim]

[halk ağzında]

• İşaret olarak yere dikilen çubuk

• Maden üzerine kazıma yapmak ve çıkrıkta çevrilen şeyleri yontmak için kullanılan çelik kalem

• Ardıl

[isim]

[bitki bilimi]

• İçten çürümeye yüz tutmuş ağaç

[isim]

• Birinin ardından gelip onun yerine geçen kimse, arda, halef, öncel karşıtı

[mantık]

• Bir çıkarımda varılan sonuç

[isim]

• Evlerde kullanılmayan, saklanması gereken eşyaların konulduğu bölüm

• Genellikle ticaret eşyasının saklandığı yer, depo

  Ardiyeler ağız ağıza dolmuştu. - Sait Faik Abasıyanık

• Böyle bir yerde saklanılan eşya için ödenen ücret

[isim]

• Ardılmak işi

[isim]

[bitki bilimi]

• Servigillerden, güzel kokulu yapraklarını kışın da dökmeyen, yuvarlak kara yemişleri ilaç olarak kullanılan bir ağaççık (Juniperus)

Ata Sözleri ve Deyimler

• ardıcın közü olmaz, yalancının sözü olmaz

[-e]

[halk ağzında]

• Birisinin sırtına asılmak

• Sataşmak, çatmak

[mecaz]

• Musallat olmak, asılmak, takılmak

[isim]

• Ardıl olma durumu

[isim]

• Rize iline bağlı ilçelerden biri

[isim]

• Ardaklanmak durumu

[isim]

• Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri

[isim]

• Artvin iline bağlı ilçelerden biri

[zarf]

• Hemen arkasından, hemen ardından, arkası sıra, ardı sıra, peşinden, peşi sıra, takiben

[nesnesiz]

[halk ağzında]

• Ağaçlarda mantarların sebep olduğu çürümeye uğramak

[sıfat]

• Birbiri ardından gelen, mütevali