[sıfat]

• Güzel sanatlarda klasik çağ öncesinden kalan

[edebiyat]

• Konuşulan ve yazılan dilde, kullanımdan düşmüş olan (eski söz veya deyim)

[isim]

[bitki bilimi]

• Öküzgözü (I)

[sıfat]

[coğrafya]

• Kuzey Kutbu'yla ilgili, Kuzey Kutbu yakınında olan

  Arktik kuşak.

[sıfat]

• Tarihsel bir döneme ait olan

  Sofadaki antika yerli saat, ihtiyar göğsü hırlaya hırlaya ağır ölçülü vuruşlarla gece yarısını çaldı. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[tarih]

• Antik

[isim]

• Eski çağlardan kalma eser

[isim]

• Mendil, örtü, yatak çarşafı vb. bezlerin kenarlarına paralel ipliklerden bir bölümü çekilip dikey olanların ikisi, üçü bir arada tire ile sarılarak yapılan diş diş süs, sıçandişi

[mecaz]

• Genele, olağana, geleneğe aykırı, acayip, tuhaf, çarliston marka

  Hasılı antika bir herif. - Ömer Seyfettin

Ata Sözleri ve Deyimler

• antikasını bilmek

[isim]

[eskimiş]

• Akar

  Başladı her ay akaretlerinden kira toplar gibi tıkır tıkır faizleri toplamaya. - Ercüment Ekrem Talu

[isim]

• Genellikle tek parçalı kadın giyeceği

  Önünden düğmeli bir entari, şimdi gibi gözlerimin önünde. - Zeyyat Selimoğlu

[isim]

[halk ağzında]

• Ekilen şey

[isim]

[eskimiş]

• Toplanma, birleşim

• Anlaşma, kararlaştırma

[isim]

[din bilgisi]

• İnanma, inan

• İnanç

  Şüphe, fena bir kurt gibi ruhunu kemirmeye, masum itikadını yavaş yavaş yıkmaya başlamıştı. - Reşat Nuri Güntekin

[isim]

[spor]

• Kürek yarışlarında sancak ve iskelesinde ayrı ayrı oturaklarda ve sadece birer küreği olan tekne

[isim]

[halk ağzında]

• Dokumacılıkta atkı ipliğini sıkıştırmak için kullanılan, demirden veya ağaçtan yapılmış dişli araç

  Kirkit, bıçak sesleri hep bir anda kesildi. - Ömer Bedrettin Uşaklı

[isim]

[spor]

• On birer kişilik iki takım arasında, küçük ve ağır bir topu, ucu kıvrılmış sopalarla vurarak karşı kaleye sokmak amacıyla oynanan bir oyun

[sıfat]

• Ciddi

[isim]

• Eleştiri

  Ressam, boyacının kritiğini doğru bulmuş ve pırıltıları düzeltmiş. - Nazım Hikmet

[mecaz]

• Nazik

Ata Sözleri ve Deyimler

• kritik etmek

[isim]

• Ağırlık sıfırken yatay duran bir kaldıraç koluna dik olarak tutturulmuş bir ibrenin sapmasıyla kütleleri tartan araç

• Tartılacak kütle alttaki çengele takıldığında sarmal bir yaya bağlı olan ve normal olarak sıfırı gösteren bir okun, yanlarda gösterilmiş ağırlık birimleri hizasına gelmesiyle kütle ağırlığını belirleyen bir tür tartı aleti, el kantarı

• Baskül

[eskimiş]

• 56,452 kilogram ağırlığında veya kırk dört okkalık bir ağırlık ve sığa birimi

  İki kantar kireç.

Ata Sözleri ve Deyimler

• kantara çekmek (veya vurmak)
• kantarın topunu kaçırmak

[isim]

• Kahramanlık ve din konularında yazılıp bestelenen şiir veya bu şiirin orkestra eşliğindeki tek veya çok sesli bestesi