[isim]

• Bir işte emir verme yetkisi bulunan kimse, mir

  Akıl öğrettiğim herif şimdi bana amir oldu. - Burhan Felek

[sıfat]

• Buyuran, buyurucu

[ticaret]

• Satıcı veya ihracatçının gönderdiği malların bedelini almak üzere gerekli belgeleri göstererek bankaya başvuran kimse

[isim]

• Etken, etmen, sebep, faktör

  Acaba bu cereyan ne gibi tarihî amillerin tesiriyle doğdu. - Fuat Köprülü

[ünlem]

[din bilgisi]

• `Öyle olsun, Allah kabul etsin` anlamlarında, duaların arasında ve sonunda kullanılan bir söz

[isim]

[kimya]

• Amonyaktaki hidrojen yerine, tek değerli hidrokarbonlu köklerin geçmesiyle oluşan ürünlerin genel adı

[isim]

[kimya]

• Amonyağın hidrojeni yerine bir asit kökünün geçmesiyle oluşan birleşiklerin sınıf adı

[isim]

[askerlik]

• Rütbesi general ile aynı olan deniz subayı

  Amiralin sözlerine inanmak lazım, boş konuşmaz. - Feridun Fazıl Tülbentçi

[isim]

• Amir olma durumu

  Sesinde hayat için didinenlerin amirliği vardı. - Halide Edip Adıvar

[zarf]

• Amirce

  Ağır yürürdü ve gülümsemeksizin amirane konuşurdu. - Yahya Kemal Beyatlı

[isim]

[eskimiş]

• İta amiri

[isim]

[hayvan bilimi]

• Amipler takımından, vücudunun biçim değiştirmesiyle oluşan geçici kollar veya ayaklar üzerinde sürünerek yer değiştiren, tatlı ve tuzlu sularda yaşayan bir hücreli canlı (Amoeba)

[isim]

• Amiral olma durumu

• Amiralin makamı

[sıfat]

• Kibarca olmayan, bayağı

  Hem, bu çeşit amiyane işler diplomatın nesine? - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

• Sıradan

  Kupkuru bir ad hem de Satılmış gibi pek amiyane bir ad. - Halit Fahri Ozansoy

Ata Sözleri ve Deyimler

• amiyane tabirle (veya tabiriyle)

[zarf]

• Amire yakışır bir biçimde, amir gibi, amirane

[isim]

[kimya]

• Nişastayı parçalayarak şekere çeviren bir enzim

[isim]

[biyoloji]

• Amip, akyuvar ve bazı bakterilerde hücre bölünmesi yoluyla olan çoğalma

[sıfat]

• İçinde amip bulunan

  Amipli su.

• Amiplerin yol açtığı

  Amipli dizanteri.